Poszedłem, wydałem pieniądze, zainstalowałem grę, pograłem dwadzieścia minut i zwis. Reset. Pograłem 5 minut zwis. Reset. 5 minut. Zwis. Reset. 5 minut zwis. Reset i refleksja, o co tu kurwa chodzi!? Pomyślałem sobie, że coś jest nie tak z moim komputerem, wszedłem sobie beztrosko na forum chujeszdy a tam milion postów o tym, że „się zawiesiło się”. 2 tydzień już idzie a ja nie jestem w stanie zagrać w grę na która czekałem 3 lata (kurwa), bo cymbały dumnie nazywający się programistami, nie są w stanie wypuścić produktu który działa…

Bo po co robić testy, które pokazują, że gra jest absolutnie niefunkcjonalna, po co zatrudniać ludzi, po co przekładać premierę. Jeśli jest jakiś powód nie jest on znany studiu programerskiemu Bethesda. Bo przeca lepiej wypuścić grę, która działa tylko na konsolach i jakiejś znikomej części komputerów, bo wydanie gry która działa jest przecież rzeczą nie do ogarnięcia w 2008 roku, po jakiś 20 latach prężnego rozwoju rynku growego.

Kurwa. Jak tak można? Pytam się jak tak można?

I może to jest po prostu taki żart jebanych końskich zwisów, może uznali, że skoro świat w ich grze jest zniszczony i depresyjny to i sama gra musi być taka. A jak to najłatwiej osiągnąć? Wypuszczając nieskończony produkt, który zawiesza się co 5 minut, czasem co 2 minuty a czasem zaraz przy uruchomieniu. JAK TAK KURWA MOŻNA!? No jak?

Smutek. Złość. Rozczarowanie.

Jak ktoś zna działający sposób na błędy to proszę o umieszczenie w komciach.

Bo ludzi się nie krzywdzi, nie w taki sposób.

Kutu

moje przybory

a teraz tylko napierdalać kijkiem w kółko i czekać na płomienie

No i jeszcze spreparowałem taki łuk, który tez sie przydaje do takich przedsięwzięć, tj zaplątujesz patyk w cięciwę i jedziesz! Tylko że ja go jakoś tak źle zrobiłem i ni chuja nie działa jak powinien. No nic, jutro spróbuje krzemieniami…

A na pocieszenie Iron Maiden i kawałek „Quest for Fire” inspirowany francuskim filmem o tym samym tytule

http://pl.youtube.com/watch?v=Obzp8Qqx1-I

sarpedon

wejście do tunelu w Strzyżowie

Zgodnie z planem trzej rycerze spotkali się na dworcu PKS i ruszyli w podróż, a raczej spotkaliby się gdyby rycerz kuciownik nie zaspał zmęczony obłapywaniem małolat, czyli procederem, którego dopuszcza się notorycznie nocami, odsypiając za dnia. Niestety ubermensche nie czekają na słabych, więc już po chwili dwaj aryjscy siepacze jechali w kierunku Strzyżowa. Pominę uroki krajobrazów i nazwy wiosek mijanych po drodze.

Na miejscu, tj. w mieście Strzyżów okazało się, że słynny tunel jest nie czynny i nie zobaczym go dzisiaj ni chuja! Zawiedzeni takim obrotem spraw, rycerze odjechali z tego niegościnnego miejsca i pojechali do wioski Stępin, gdzie leży święty przybytek zapomnianego Reichu – zespół schronów, razem z najdorodniejszym schronem kolejowym.

schron kolejowy w Stępinie

Tym razem nic nie stanęło nam na przeszkodzie, no może za wyjątkiem małej kupy na przystanku docelowym, która zniechęcała do dalszej podróży i figurki Maryi spotkanej po drodze, której nie mogę tu zamieścić, gdyż jakaś judeochrześcijańska siła wyższa zniszczyła klatkę ze zdjęciem.

mała, zniechęcająca kupa

Nasze zaskoczenie po przybyciu na miejsce było wielkie, jako że spodziewaliśmy się pustego , ciągnącego na 400m betonowego kloca, a natrafiliśmy na całkiem bogato wyposażonego w pamiątki i ciekawostki z epoki ciągnącego się na 400m betonowego kloca.

Wykonywanie zdjęć we wnętrzu oczywiście jest ściśle zabronione, ale dzielni rycerze specjalnie dla was drodzy czytelnicy zaryzykowali życiem wykonując powyższe fotki, a nawet próbując otworzyć bezskutecznie ogień co widać poniżej:

Wypad udany, może za wyjątkiem problemów z klopem Toi Toi, który kolega Miętus musiał szturmować dwoma śrubokrętami…

… no i tunelu w Strzyżowie, który co do swojej zawartości nadal pozostaje dla nas zagadką, a jedynym pocieszeniem jest fakt, że tanie piwo nigdzie nie smakuje tak dobrze, jak w zagajniku tuż nad tym milczącym pomnikiem minionej obecności Aryjskich Panów na Podkarpaciu…

Noam to gość powszechnie znany, mocno kontrowersyjny do tego (jak większość powszechnie znanych ludzi, bo cóż daje większą popularność aniżeli odrobina kontrowersji?). Z racji tychże cech nie mogłem przejść obok niego obojętnie, w końcu to podobno obok R. Dawkinsa i U. Eco najpopularniejszy intelektualista naszych czasów, a i cytowany jest najczęściej z żyjących obecnie wykształciuchów. Jakże przegapić taką personę?

Moja przygoda z Noamem zaczęła się od potężnego uderzenia jakim był „Rok 501 – podbój trwa”, książka wściekła jak pomiot Lucyfera, jeszcze pali mą duszę. Później były liczne luźne eseje poruszające te i owe bolączki ludzkiej rasy i „Distorted Morality”, czyli wykład Chomsky’ego na temat zwichrowanej moralności przywódców USA. Właściwie sięgałem tylko do jego prac związanych z polityką, póki co nie sięgałem po lingwistykę, na której polu jest podobno autorytetem niekwestionowanym (niemal, ostatnio przedzierając się przez książkę słynnego R. Leakeya „Pochodzenie człowieka” natrafiłem na twierdzenia autora, że Noam jest na polu lingwistyki zwyczajnie zacofany, zainteresowanych odsyłam do tejże lektury, przy okazji dowiecie się czegoś o australopitekach .

Muszę powiedzieć, że lektura jego przemyśleń robi piorunujące wrażenie, choć nie da się powiedzieć, że napotkać można na kilka „zgrzytów”. Najlepiej unaocznił je F. Wheen w książce „Jak brednie podbiły świat” wydanej w ramach świetnej serii Spectrum, do której lektury serdecznie zapraszam. Nie da się nie zgodzić z twierdzeniem jakoby Noam nie grzeszył obiektywizmem, zwłaszcza jeżeli chodzi o obronę reżimów komunistycznych takich jak Czerwoni Khmerzy czy ZSRR. Krytyka USA czasem też wydaje się mocno jednostronna i przesadzona, zwłaszcza w porównaniu z idealizowaniem strony przeciwnej. Choć z drugiej strony chwała światu za człowieka, który potrafi w tak ostry i bezkompromisowy sposób obnażać obłudę Wujka Sama i jego kolegów, do tego popierając większość swych wynurzeń masą sensownych i autentycznych argumentów.

Mój stosunek do Chomsky’ego jest w ostatecznym rozrachunku bardziej za, aniżeli przeciw, jednocześnie gorąco polecam wszystkim jego twórczość, choć dobrze czasem schłodzić ją czymś „wypośrodkowanym”, aby nie popadać w skrajności, tak dzisiaj nagminne. Taką właśnie skrajnością moim zdaniem jest gigantyczny kult jego osoby, skomercjalizowany rzecz jasna (jakżeby nie)…

http://www.cafepress.com/noamtheman

Pod linkiem powyższym możemy kupić sobie koszulkę, czapeczkę, a nawet kubek popierający Noama, czymkolwiek by nie błysnął. Aaaa, są jeszcze kalendarze, plakaty, bluzy, tornistry, naszywki i kupa, kupa innych fajnych przyborów w sam raz do niezbędnika młodego buntownika, który bojkotuje Coca Colę (bo przecież sponsoruje Olimpiadę w Pekinie!), a jednocześnie nosi sobie w najlepsze arafatki z Państwa środka.

sarpedon

]]> http://rycerzepokalanej.wordpress.com/2008/08/04/noam-chomsky-i-kult-jego-osoby/feed/ 0 sarpedon http://rycerzepokalanej.wordpress.com/2008/08/03/terrorysci-i-zbrodniarze%e2%80%a6/ http://rycerzepokalanej.wordpress.com/2008/08/03/terrorysci-i-zbrodniarze%e2%80%a6/#comments Sun, 03 Aug 2008 17:58:05 +0000 mietus http://rycerzepokalanej.wordpress.com/?p=79 ]]> Trochę ponad 64 lata temu o godzinie 17 polscy terroryści wywołali powstanie, mające na celu pozbawienia III Rzeszy władzy nad miastem Warszawa. Po 2 miesiącach bezsensownego rozlewu krwi i najbardziej odrażających aktów terroru, spacyfikowano rebelie i przywrócono spokój…

Czy chcielibyście, aby tak o Powstaniu Warszawskim mówił świat?? Pomijając dywagacje nad tym, czy powstanie miało sens(nie mnie to oceniać), taka wersja chyba nikomu nie przypadłaby do gustu.
Na szczęście to tylko chora alternatywa, jaką stworzyłem na potrzeby tej notki, która nie będzie miała wiele wspólnego z dzisiejszą rocznicą.

Co sprawia, że jednych ludzi nazywamy terrorystami, a innymi bojownikami o wolność?? Zapewne jakiś związek z tymi osobami, i tak oto ludzkie fajerwerki w Iraku to przejaw bohaterstwa dla jednych, a objaw aktów terroryzmu dla drugich.
Mówiąc krótko, punkt widzenia zależy od punktu siedzenia. Jednak czasy, w jakich przyszło nam żyć są w tej kwestii wyjątkowe. Dziś w ciągu kilku chwil każdemu wydarzeniu przyznaje się etykietę mówiącą czy jest ono „dobre”, bądź też „złe”. A po takim oznakowaniu wszystko jest proste, powstaje nurt słuszny i poboczny, prezentowany przez oszołomów i miłośników teorii spiskowych.

Zasada jest prosta, jeśli masz poparcie „zachodu” i przy okazji nie stoisz na drodze jakichś interesów, wtedy będziesz „bojownikiem o wolność”, a wszystko co zrobisz zdobędzie poklask „cywilizowanej” części świata.
Gorzej, jeśli np. urodzisz się Czeczeńcem. Ameryka o tobie nie wspomni, bo dzięki temu jej „wyzwalanie” Iraków i innych Afganistanów będzie się odbywało bez sprzeciwu „wielkiej” Rosji. Po prostu masz pecha, umieraj i tyle.

Możesz być nawet najbardziej popierdolonym ludobójcą, ale z mocnymi plecami ujdzie ci to na sucho, a przy okazji załapiesz się na darmową pomoc militarną i finansową.

Często przypadek może sprawić, ze twoja sprawa, stanie się czymś ważnym. W taki sposób powstało między innymi „państwo”, w którym władze stanowią handlarze narkotyków i przestępcy, a fakt nie posiadania nawet jednej elektrowni, nie dowodzi niczego. Otrzymujemy Kosowo, i jeszcze dziwimy się, że jacyś tam Serbowie wkurwili się, że ktoś odbiera im cześć kraju i tworzy ich kosztem jakiś chlew.

Życie już nie raz pokazało, że amerykańskie pokazówki pt. „dajemy wolność uciśnionym” kończą się tragicznie. Bo taki Saddam może i zajebał kilka tysięcy Kurdów. Może i gnębił opozycje, ale czy to wysoki koszt, biorąc pod uwagę, ze trzymał za mordę całą bandę arabusów, którzy teraz, kiedy otrzymali „wolność” posłali prosto do piekła kilkanaście razy więcej ludzi.
A Haiti, gdzie za kilkaset zł można „legalnie” adoptować dziecko, a za kilkadziesiąt tysięcy dolarów, również „legalnie”, zajebać człowieka?? Jeśli to jest osławiona „wolność” wg. Amerykanów, to pierdole taki biznes.

Występują również państwa, które nie muszą martwić się o to, że otrzymają etykietę „wrogów wolności”. I wbrew temu, czego można się spodziewać, nie wspomnę o Izraelu, bo pierdole wysłuchiwanie oskarżeń o „antysemityzm”, albo co gorsza o wspieranie „terrorystów”. Kładę lachę zarówno na Izrael odstawiający powtórkę z obozów koncentracyjnych, jak i pojebów wysadzających się w autobusach.
Turcy mimo odstrzelenia grubo ponad miliona Ormian, nie są za to specjalnie krytykowani, rozumiem, że Holocaust był tylko jeden i jest właściwie znakiem towarowym, ale mimo wszystko niesmak pozostaje. A jeśli dodać do tego specyficzny stosunek do Kurdów, otrzymujemy potencjalnego „wroga wolności”, no chyba, że owy „wróg” jest bazą wypadową dla amerykańskich krucjat…
Podobnie jest z Chińczykami i ich wizją świata. Już od kilku wieków nie powstał tam żaden wartościowy wynalazek na miarę papieru, czy prochu. Dziś zajmują się głównie nieudolnym kopiowaniem wykradzionych technologii i zalewaniem świata gównem, którego nikt przy zdrowych zmysłach nie powinien dotykać. Przy okazji życie ludzkie ma tam wartość nawozu, jaki można zrobić z trupa, bądź organów, które można wystawić na sprzedaż. Ale nie przeszkadza to „zachodowi” w przyznaniu im organizacji olimpiady, pomimo, iż można kazać im wyjebać się gównem, jakie produkują i w kilka lat sprowadzić do parteru. Jednak lepiej zachwycać się chińskim „cudem” gospodarczym. „Cudem”, który w normalnym kraju nazwać trzeba kradzieżą, bądź plagiatem…

Jest jeszcze Iran, bagno i argument za tym, żeby prewencyjnie ograniczać wpływy jakichkolwiek kościołów na życie kraju, bo za jakiś czas prawem stać się może Biblia, bądź „Objawienia narkomanów z piwnicy bloku nr 3”.
Ale mimo wszystko jedno „Persom”(jak zwykł ich nazywać Saddam) trzeba przyznać, to, że przynajmniej teoretycznie nie chcą skończyć, jak reszta arabusów, którzy dziś zbijają miliardy na handlu ropą. Jak wiadomo „czarne złoto” kiedyś zniknie i co wtedy?? Kokosowy interes polegający na handlu piaskiem?? Śmiem wątpić. Irańczycy rozumieją, że należy odpowiednio wcześnie stworzyć alternatywne, która pozwoli np. zaspokoić potrzeby energetyczne kraju i uniknąć marnego losu, jakim jest status dawnej potęgi.
Co z tego, że nawet w prognozie pogody Irańczycy zapowiadają chęć likwidacji Izraela?? Szczekać sobie mogą i nikomu nie powinno to przeszkadzać. Jeśli kraje takie jak Rosja, gdzie kilkaset głowic „zaginęło w tajemniczych okolicznościach”, bądź Pakistan, który nie ma wpływu na to co dzieje się na jego terytorium, mogą posiadać broń nuklearną, to dlaczego nie wyrazić zgody na powstawanie elektrowni atomowych w Iranie??

Dlatego, zanim dołączymy do mas, które bezmózgo będą posługiwać się propagowanymi w mediach określeniami zastanówmy się chwile nad genezą całej sytuacji. Wtedy sytuacja powinna przybrać trochę inny, niż ten oficjalny, obraz. A jeśli myślenie boli, to wierzcie dalej w sieczkę wyrzygiwaną codziennie przez „obiektywne” media.

Miętus

.

sarpedon

Ciekawe nie? Skąd wziąć aż tylu „Afrykanów”, których można by określić przymiotnikiem „wybitny”? Ano najlepiej ze wszystkich kontynentów tylko nie z Afryki

Spójrzmy:

1 rząd od góry, pierwszy gość – Muhammad Ali, amerykański bokser ur. w Louisville… hmm, Afryka?

1 rząd od góry, drugi gość – Don King, amerykański promotor boksu zawodowego urodzony gdzieś w Ameryce (znany z licznych wyłudzeń, fałszerstw i dwóch zabójstw – wybitny „Afrykanin”)

1 rząd od góry, siódmy gość – Pele, czyli taki dość znany brazylijski piłkarz, co to się w Brazylii urodził i mieszka tam do dziś, a jak wiadomo niektórym Brazylia w Afryce nie leży, niestety…

2 rząd od góry, pierwszy gość – Bob Marley, jamajski muzyk urodzony na Jamajce (Jamajka nie ma wiele wspólnego z Afryka, poza tym, że większość obywateli jest jakaś taka, hm… kolorowa)

4 rząd od góry, pierwszy gość – Zinedine Zidane, urodzony w Marsylii (nie nie nie! Marsylia nie leży w Afryce.) Francuz, dla Francji pogrywał i w ogóle to Francja nie ma wiele wspólnego z Afryką.

4 rząd od góry, drugi gość – Lenny Kravitz – ur. w Brooklynie, nie mieszka na Czarnym Lądzie, ani nigdy tam nie był zameldowany

4 rząd od góry, trzeci gość – Michael Jackson – ur. w Gary w stanie Indiana, nigdy nie był zameldowany w Afryce, a jak wiemy usilnie starał się „wybielic” co przyniosło z czasem opłakane skutki

Reszty nie za bardzo obczajam, może dlatego, że są tacy jacyś czarni, ale pewnie tez nie są z Afryki. A tak wogóle to co decyduje o byciu Afrykaninem? Czarna gęba? Ponadprzeciętne osiągi na plantacjach bawełny? Co najmniej dwudziestoletnia egzystencja na państwowym socjalu? Nie wiem, doprawdy nie wiem…

sarpedon

Od wielu lat mówiło się o nich… z początku szeptem, później coraz głośniej. Mimo usilnych starań FBI, Pentagonu i Stolicy Apostolskiej mających na celu zatuszowanie ich obecności, prawda wreszcie wyszła na jaw. Ludzie Pszczoły istnieją i są wśród nas!

Oto powyżej niezaprzeczalny dowód na obecność wstrętnych najeźdźców. Znaleziony zupełnie przypadkiem kostium bojowy człowieka-pszczoły znaleziony w podkarpackich lasach przez pana Cześka (zdj. poniżej).

Pan Czesiek odebrał swoją nagrodę i wyruszył szukać innych śladów ludzi-pszczół. Powodzenia!

Niedługo więcej informacji o tym przerażającym spisku, śledźcie uważnie naszego bloga, ostatnie niezawisłe źródło informacji w stratosferze!

rycerzepokalanej

____________________________________

Doda nago tylko dla was! Wejdź i przekonaj się sam! A teraz specjalnie dla państwa szatanistka Tola również nago jak ją Pan Buk stworzył! Tola nago, Doda nago, Jezus Maria wszystkie NAGO!!! NAGO NAGO NAGO!!! Aaaaaaaaaaaaaaaaaaa, no zgłupieć normalnie można! Sama golizna!

Historia nie jest prawdziwa, chociaż każdy z nas na pewno spotkał się kiedyś z podobną sytuacją. O co chodzi? O piękne zdjęcie zniszczone, a przynajmniej tracące wiele uroku przez tło. Bo o ile problemów ze zrozumieniem dziwnego tła, przy zdjęciach robionych z marszu, nie mam. Ot, na przykład dwa rypiące się psy, na tle jakiegoś pierwszego planu uchwyconego z jadącego autobusu; czy srający kozioł na zdjęciu przedstawiającym bażanta, czy innego kura. Takie obrazy mnie bawią, ale nie bulwersują, ale jak widzę zdjęcie ustawiane np. „piękną” prężącą się na masce dwudziestoletniego BMW blondynę, a w tle chlewik, czy inny wychodek to szlag mnie trafia. Kurważ, jak już robicie te zajebane ustawiane zdjęcia to popatrzcie, czy tłem nie jest jakaś aborcja czy inne Grenoble. Albo jak robicie zdjęcie swojemu pięknemu polonezowi, to sprawdźcie, czy aby na szybie nie ma ptasiego gówna, czy innych majtków.

Zwracajcie uwagę na tło, do kurwy nędzy!

Bo potem, wszelakiej maści serwisy oferujące możliwość zamieszczenia swoich zdjęć są wypełniane takimi groteskami. Nie żebym sam umiał robić zdjęcia, ale kurde. Jak już czasem się do tego zabiorę, to jednak staram się, żeby nie było na nich takich kwiatków. Bo męża/żony/sponsora/sponsorki na fotce peel nie znajdziecie, jeśli zrobicie sobie piękne wytapetowane i odpicowane zdjęcie na tle góry gówien. To zniechęca. Naprawdę.

Kutu

Poniżej kilka tytułów, które mogą wstrząsnąć, zniesmaczyć, a czasem zesłać zbawienne oczyszczenie na skołataną duszę…

.

10. „Król Nowego Jorku” (1995)

Abel Ferrara w jednym ze swoich najlepszych obrazów opowiada historię mafiosa, który postanawia powrócić na szczyt wykorzystując do tego mocno dwuznaczne działania. Jak to u Ferrary film ciężki, ponury i brutalny. Tu i ówdzie wkrada się jednak nutka sentymentalizmu i melancholii, no ale za to wszyscy go przecież kochamy

9. „Cross of Iron” (1977)

Skrajnie cyniczna wizja wojny na froncie wschodnim, jak i wojny wogóle. „Krwawy Sam” zrezygnował z kręcenia kolejnych westernów, aby przedstawić nam swój punkt widzenia na kwestię wojowania, jakże ważną dla ułomnej ludzkiej rasy. Obraz w całości europejski, tak więc nie ma hollywoodzkiej szmiry, za to dużo krwi, przemocy i zrezygnowania, jakimi uraczy nas sierżant Steiner i jego ekipa.

8. „Oldboy” (2003)

Dla jednych kwintesencja kiczu i szmiry, dla innych arcydzieło. Dla mnie jedno i drugie. Widziałem dwa razy i na pewno jeszcze kiedyś powrócę, bo warto. Ogląda się kapitalnie, o ile popatrzy się na całą historię z lekkim przymrużeniem oka, czego wielu nijak zrozumieć nie może. Wybijanie zębów młotkiem, odcinanie języka nożyczkami, wszechobecne łamanie kończyn i duuuużo czarnego humoru na przemian z tragicznymi zagrywkami – mniam

7. „Ostatnia Walka” (1983)

Debiut Luca Bessona – niskobudżetowy, postapokaliptyczny obraz świata przyszłości, gdzie zdziczali „ludzie” walczą o pożywienie, terytorium i kobiety. Film pozbawiony dialogów, nakręcony czarno-białą kamerą jest jednym z niezbitych dowodów na to, że Luc Besson kiedyś umiał kręcić świetne filmy, kiedyś… Obraz brutalny i ponury, choć reżyser pozostawia małą nadzieję pod koniec…

6. „Zmierzch Bogów” (1969)

Monumentalne dzieło Lucino Viscontiego opowiada historię narodzin nazizmu w Niemczech na przykładzie upadku i degeneracji rodu fabrykantów, dla których sponsorowanie faszystów wydaje się świetnym interesem. Film ponury i ciężki. Rodzina jest odzwierciedleniem społeczeństwa, a konflikty i degeneracja owej są metaforą do upadku całego narodu.

5. „Mechaniczna Pomarańcza” (1971)

Uważana za najlepszy film Wielkiego Staszka „pomarańcza” to wybitny, przewrotny obraz o przemocy i fascynacji nią, a także o hipokryzji społeczeństwa nowoczesnego. W pamięci utkwił mi przede wszystkim odtwórca głównej roli – Malcolm Mcdowell, dla którego film ten był prawdopodobnie największym osiągnięciem w karierze, aktor o aparycji predestynującej go do grania świrów, wykolejeńców i „ludzi z problemami” nie znalazł dla siebie póxniej zbyt wielu ciekawych ofert.

4. „Kaligula” (1981)

Film legendarny. Najdroższy film porno w historii kina, który filmem porno wcale być nie miał. Do historii przeszła cała jatka z „dokrętkami” za plecami reżysera i scenarzysty, co tylko wzmocniło aurę skandalu towarzyszącą „Kaliguli”. Dzisiaj trudno dociec co było zamierzeniem Tinto Brassa, a co nie. W pamięci pozostanie niezapomniana strona audiowizualna filmu, czarny humor i kapitalny jak zawsze Malcolm Mcdowell w roli cezara.

3. „Zły porucznik” (1992)

Kolejny nieprzeciętny moralitet Abla Ferrary opowiadający o pewnym pozbawionym wszelkich zasad moralnych gliniarzu i jego drodze do kompletnego upadku. Zawiera sceny min.: ćpanie, onanizm i gwałt na zakonnicy (krucyfiksem).

2. „Idź i patrz” (1985)

Porażający realizmem i okrucieństwem antywojenny obraz Elema Klimova opowiadający o losach ludności cywilnej na Białorusi podczas okupacji nazistowskiej. Scena palenia wioski razem z mieszkańcami niszczy człowieka i jest kropką nad „i”, którym jest cały film, przygnębiający duszną atmosferą i apokaliptycznym wręcz klimatem.

1. „Salo, 120 dni Sodomy” (1975)

Legendarny obraz spod ręki Piera Paolo Pasoliniego. W tym towarzystwie to niekwestionowany kozak, z którym reszta obrazów przegrywa w przedbiegach. Rzecz traktuje o pewnym eksperymencie włoskich faszystów dokonanym pod koniec wojny na grupce niewinnych młodzianów. Perwersyjna, odpychająca i dająca jednocześnie odrobinę do myślenia pesymistyczna wizja świata oczami nieodżałowanego Piera Paolo.

________________________________________

Lista jest skrajnie subiektywnym wyrazem moich preferencji „kulturalnych”, tak więc niech nikogo nie dziwi brak modnych ostatnio perełek jak: „Piła 18 i 2/3″, „Pakistańska masakra śrubokrętem łańcuchowym” czy „Góry mają uszy” bądź pokrewnych im arcydzieł.

sarpedon